Słodkie życie

Ratunku!! Nasza klasa mnie wciągnęła ....

Założyłam sobie konto w Naszej Klasie, pod wielkim wpływem Filipa,..i tyle mnie widzieli ....

Od kilku dni siedzę w portalu Nasza Klasa, każdą wolną chwilkę.

W ciągu jakiś trzech dni udało mi się skontaktować z trzema kolegami,

których nie widziałam od ponad dwudziestu lat. Dziękuję Wam Chłopaki ! Ten milion Wam się należał ! :)

Student informatyki Maciej Popowicz z Wrocławia dokonał jednej z największych transakcji w polskim internecie. Za kilka milionów sprzedał niemieckiemu funduszowi venture capital European Founders 20 proc. udziałów portalu społecznościowym Nasza-klasa.pl - podał serwis Money.pl.

Proces i Magda
pięknie sobie klekocą
Proc wydeptał już gniazdo
i tokować począł
Magda niby się broni
lecz ogon zadziera.
Proc z gniazda w tym czasie
przegania Pokera.
Pasują do siebie
oboje tak mili...
I Proces zapomniał
zupełnie o Mii
Dlatego życzenia
przesyłam serdeczne.
Wielu lat w wątku...
They let's remain on always

Niewiele czytam ostatnio blogów, mam mniej czasu do zmarnowania, niż bym chciała. Czasem jednak wchodzę do sieci i surfuję,.. po blogach najczęściej. Wybieram autorów/ki zbliżone do mnie wiekiem, z wielu powodów, ale przede wszystkim z ciekawości. Jest wiele ciekawych blogów tematycznych, typu „Stanikomania”, nie żeby mnie powalił temat, gdyż generalnie wolę piszących o piersiach niż o stanikach, a już zupełnie byłoby odlotowo, gdyby ktoś zechciał pisać o piersiach/ torsach/ panów. Panie jakoś mi się już opatrzyły ;) …Nie zrozumcie mnie źle, nie czepiam się staników …zawsze to jakaś mania… lepsza stanikomania niż politykomania. Blogi polityków omijam szerokim łukiem, bo nie wierzę politykom. Niestety ci ostatni, jakby się zawzięli na mnie i bombardują swoim miałkim bleble, z każdej strony. Przepraszam bardzo, ale mam swoje zdanie na temat blogujących posłów i senatorów. Uważam, że marnują czas i energię na przelewanie z pustego w próżne, a sporo problemów czeka na załatwienie w długiej kolejce … I się nie doczeka uwagi posła blogera, jako że on skupia się bardziej na własnym wizerunku, niż pracy, do której został powołany. Drodzy politycy pamiętajcie o zadaniach, zapomnijcie o rankingach!!! Dreptanie w miejscu jest rażąco widoczne…resztę sobie dośpiewajcie sami. Dotychczas nasza lokalna, prawem zasiedzenia wzięta we władanie, przestrzeń cybernetyczna wydawała mi się dość przejrzysta. Na platformach internetowych dużych dzienników, rano do kawki można było poczytać rzetelne wiadomości i dziennikarskie kaczki. Blogi zarezerwowane dla gospodyń domowych, podróżników amatorów, początkujących, zapalonych fotografików, frustratów, próbujących rozliczyć się ze zmorami z przeszłości i egzaltowanych nastolatek, odkrywających miłość, seks i Amerykę. Śmiech jednak czasem ogarnia, kiedy około pięćdziesięcioletni bloger/ ka roztrząsa dylematy typu: Po co żyję,.. Jakie wybrać życiowe priorytety?.. Wierzyć, nie wierzyć?… Kochać, nie kochać.? Ta tematyka powinna być ,powyżej czterdziestki, surowo zakazana. Takie tematy drodzy starsi blogerzy /ki są zarezerwowane dla małolatów. Poszukiwanie sensu życia w momencie, kiedy mamy już bliżej do mety niż do startu jest po prostu bezsensowne. W tym momencie naszego blogowania wypadałoby się raczej zastanowić nad sensem śmierci i problemie zapewnienia bezpieczeństwa i ciągłości gatunku … Oby jeszcze ktoś pamiętał o nas, gdy nasz niezwykły intelekt opuści, jakże niedoskonała cielesną powłokę. Może jakiś upierdliwy smarkacz, nie pozwalający nam spokojnie wylewać na blogu swoich żalów, żółci i fantazji, wspomni o nas z łezką w oku, albo, chociaż trochę sympatycznie. Oczywiście są wśród nas i tacy, którzy o miłość czytelników martwić się nie muszą. Na przykład Proces siódmy wielki , o ciągłość procesowego rodu martwić się nie musi, gdyż oprócz męskiego potomka posiada on jeszcze ogromną spuściznę w Goglach, tudzież zasobach wielu, wielbiących naszego wieszcza, rozmaitych „sardynek” …;) Takim oto ciągiem dedukcyjnym, dochodzę drodzy blogerzy czterdziestolatkowie/i więcej/ do mojej prawdy absolutnej, że najlepiej będzie nam blogować, na temat szeroko rozumianej prokreacji i jedzenia :D. Na tych dwóch tematach zna się przecież każdy, nawet prehistoryczny homo-sapiens. To twierdzenie na swoje anatomiczne uzasadnienie … Otóż najstarszą częścią mózgu, z punktu widzenia ewolucji, jest pień mózgowy. Do niego należy rdzeń przedłużony i podwzgórze. Podwzgórze wielkości pięciocentówki, jest prawdziwym centrum dowodzenia . W języku internautów, bardziej zrozumiałe będzie superserwer. Ów superserwer czuwa nad zachowaniem delikatnej, płynnej równowagi między potrzebą jedzenia i seksu, między głodem i żądzą, dlatego nie ma się, co krygować. Spokojnie piszemy o seksie i jedzeniu, jedzeniu i seksie. Gotowaniu i sypianiu. Kuchniach i sypialniach, sypialnych wagonach i Warsach. Restauracjach i hotelach. O podróżach i marzeniach …Miłego blogowania Kochani :)

Mój szanowny małżonek uwielbia podróże. Organizuje je wyjątkowo spontanicznie, że nie powiem nagle.... Nazywam je skrycie podróże po guza, bo czesto końcą sie kolizją , zwichnięta kostką, zgubionymi dokumentami lub kartami, albo chociaż odciskami na stopach.

Na wszelki wypadek w każdym samochodzie trzymam mapę Europy choćby najprostsza, na mnie spada rola pilota. , a Pan Mąż uwielbia zaskakiwać mnie propozycjami wycieczek.

Wygląda to w wielkim skrócie tak:

Jest sobota. Właśnie w piątek surfowałam po necie do późnych godzin nocnych i śpię smacznie o 10 rano. Nagle słyszę, jak zza światów skrzypnięcie drzwi od sypialni...

Małżonek do psa ~ „szukaj pani...hihih”

Pies ląduje na mnie i usiłuje utopić w ślinie. Ja jęczę ze złości i z wysiłkiem zwalam zapierające się 35 z mojego nowego zakupionego w Ysku( z dużym wysiłkiem finansowym łóżka i nowiuśkiej pościeli) Już jestem wściekła ...

Rzucam pioruny z oczu, idę do łazienki przywrócić rysy twarzy, trzaskając „niechcący” drzwiami.

Stamtąd wywabia mnie smakowity zapach kawy już wiem, jaki będzie ciąg dalszy soboty, zapach kawy i szelest gazety chętnie poleżałabym w wannie, ale ta kawa tak nęci...z drugiej strony szelest gazetki ostrzega, że staruszkowi włączył się szwędaczek i leniuchowania nie będzie. Słońce przez okna tarasu zachęcająco pieści skórę marze sobie:...Kanapa, książka telewizorek, albo cicha muzyczka.... Smakołyki na stoliczku pod ręką, słoneczne promyki pieszczą pięty i policzki....Ale to tylko marzenia...

Pan zaczyna się pakować....Patrzę na niego i udaję, że nie wiem, o co chodzi...( dusza wyje: nie, nie... )

~ Co robisz?

~ Robie CI niespodziankę!

~Acha ( też mi niespodzianka ...)

~Zrób kanapki wyskoczymy (...tu jakieś miejsce z jednej z jego gazetek )

~Jak się pospieszysz za kilka godzin będziemy na miejscu. Całymi dniami pracuję chyba coś od życia nam się należy nie?

~Należy Ci się ale dlaczego zawsze ja...

~A z kim mam jechać, z obcą babą...

Tutaj moje argumenty się kończą. Czasem się bronię i wygram bitwę, o sobotnio niedzielne lenistwo, ale pan domu tak się nadyma, że urok lenistwa blednie i frajda jakby mniejsza. Z reguły pakuję więc swoje naburmuszone dupsko i po pewnym czasie naburmuszenie przechodzi, zależnie od widoków za oknem samochodu.

Sprawdzałam listę komentarzy i NiiiiC! Żadnych wiadomości!! Już nikogo, nie obchodzę BUUUU